اي صبا برگرد امشب گرد سر تاپاي او

شاعر : عطار

صد هزاران سجده کن در عشق يک يک جاي اواي صبا برگرد امشب گرد سر تاپاي او
گر نسيمي آوري از زلف عنبرساي اوجان ما را زنده‌ي جاويد گرداني به قطع
دشنه‌ي خونين خوري از نرگس شهلاي اوگر سر انگشت بي حرمت به زلف او بري
تا نگردي همچو من پروانه نا پرواي اوپيک راهي تو به شمع روي او منگر بسي
کز نظر آزرده گردد چهره‌ي زيباي اونيست دستوري که آري چهره‌ي او در نظر
پس برافشان جمله بر روي جهان آراي اوگر تو خواهي کرد کاري صد جهان جان وام کن
همچنان خور شربتي از جام جان افزاي اوجام جم پر آب خضر از دست عيسي چون خورند
سر به مهرم يک شکر از لعل گوهر زاي اومنتظر بنشسته‌ام تا تحفه آري زودتر
خاصه آن ساعت که روي آري به خاک پاي اوجهد کن تا آن سمن را بر نيازاري به گرد
کي تواني شد به چشم خويشتن بيناي اوتا نسازي چشم را از خاک پايش توتيا
زانکه نتوان کرد الا پاک دامن راي اوغسل ناکرده مرو تر دامن آنجا زينهار
تا طهارت کرده گردي گرد هفت اعضاي اوغسل کن اول به آب ديده‌ي من هفت بار
سود تو در هر دو عالم بس بود سوداي اوگر زيان کردي دل و دين در ره او اي فريد